literatura-arte y reflexion

ссылки

Aleksandr Pushkin

Aleksandr Pushkin

http://www.poetryloverspage.com/yevgeny/pushkin/flower.html

Aleksandr Pushkin, The Flower, poema de 1828

Aleksandr Puszkin, rosyjski poeta wielka romantyczna

Aleksandr Puszkin, ojca współczesnej poezji rosyjskiej

(1) malarstwo Wasilij Tropinin (1827)

Aleksandr Siergiejewicz Puszkin (Александр Сергеевич Пушкин) urodził się w Moskwie w dniu 26 maja 1799 roku, zmarł w Petersburgu w dniu 29 stycznia 1837. Był poetą, dramaturgiem i rosyjski pisarz, twórca współczesnej literaturze rosyjskiej. Jego praca jest objęta ruchu romantycznego.

Puszkin stworzył styl narracji, mieszając dramat, romans i satyrę, używając języka rosyjskiego i znacznie wpłynęły kolejne postacie literackie, takie jak Dostojewski, Gogol, Tiutczewa i Tołstoja.

(2) Aleksandra Puszkina (1827), grana przez Orest Kiprenski.Galería Tretjakowa, Moskwa.

Był potomkiem jednej z najstarszych rodzin arystokracji rosyjskiej, którego historia sięga XII wieku. Jego babka ze strony matki i jego pielęgniarką, chłop pokorny, dla którego czuł ogromne nabożeństwo do końca życia, zaszczepił w nim głęboką miłość do rosyjskich bajek ludowych i poezji; tworzył niezwykłe, ponieważ jego rodzina szlachecka w języku francuskim mówiono. Puszkin otrzymał staranne wykształcenie literackie na podstawie literatury i języka francuskiego. Zapalonym czytelnikiem od dzieciństwa, zdumiał się łatwością improwizować imitacje swoich nauczycieli, Moliera, Woltera i Evariste parny francuskim i angielskim Szekspira i Byrona.

(3) Aleksandr Puszkin w wieku 14 lat przed recytując wiersz Derzhavin w

Imperial Liceum w Carskim Siole. Box Ilya Repin (1911).

W latach 1811 i 1817 badania w Imperial Liceum w Carskim Siole później -called "Liceum Puszkina" na jego cześć-koło Petersburga, gdzie rozpoczął pisząc swój wiersz Rusłan i Ludmiła, opublikowanej w 1820 roku wśród wielu kontrowersji nad emisją i stylu , W tym wierszu mu odłożyć poetyckie kanonów neoklasycyzmu, została okrzyknięta przez czytelników i stopniowo zyskał poparcie weteranów poetów.

W 1820 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i stopniowo zaangażowanych w ruchach reformatorskich społecznego, stając się rzecznikiem radykalnych pisarzy pisać wiersze jak Oda do wolności, więc car Aleksander I prawie wygnał go na Syberię ; ale ochraniacze i wielbiciele osiągnąć lżejszą karę.

(4) Pożegnanie Puszkina do morza. Box Iwan Ajwazowski i Ilja Repin (1877).

Krajobrazy i ludzi z Kaukazu wrażeniem poetę; tak pisał romantyczny wiersz Captive Kaukazu, między 1820 i 1821. Pisał wiersze Gabrielada (1821), bandyci Brothers (1822), źródło Bakczysaraj (1823) oraz wiersze złote. W 1823 roku rozpoczęto prace szczytu powieść werset Eugeniusz Oniegin. W 1825 roku napisał dramat historyczny Borys Godunow, liczba Nulin (1825) i Roma (1827).

Po powrocie do Moskwy w 1830 roku poznał Natalia Gonczarowa, jedną z najpiękniejszych kobiet swoich czasów. Odszedł do posiadłości ojca w Boldino, Niżny Nowogród. Pisał historię wsi Goriújino małe tragedie - Mozart i Salieri, The skąpy Rycerz, The Stone Guest (cover Don Juan) i inne prace. Ożenił Natalia Gonczarowa w 1831 roku; że dołączył do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Spraw Zagranicznych ze szczególnym wynagrodzenia 5000 rubli.

(5) Natalia Gonczarowa (Pushkina), portret Aleksandr Briullov (1822/77).

Puszkin miał wiele wydatków (nowe dziecko co roku, dwie niezamężne siostry żony mieszka z nim, jego hazardu, częstych i kosztownych stron, bale i przyjęcia, że jego żona była zajęta); więc nawet z nieustannej pracy literackiej i wspaniałego wynagrodzenia, zgromadził ogromne długi. W 1836 roku opublikował dziennik literacki magazyn Współczesna nabędzie maksymalny prestiż w rosyjskich liter.

Ale zazdrość czai i 27 stycznia 1837, w wieku 37, Puszkin jest śmiertelnie ranny w pojedynku z francuskim oficerem Georges d'Anthes, chronione i tajne miłośnik ambasadorem holenderskiej, jeden na przedmieściach Petersburga , Poradzili sobie broń, dlatego, że poeta nie mógł się bronić, a pierwszy pocisk uderzył go wbrew pistoletu w pierś, aby rozpocząć mecz, umiera bez lekarzy nie mógł zrobić nic, rano w dniu 29 stycznia 1837 r. wielka strata dla literatury rosyjskiej i światowej.

The Flower (1828)

The flower, very dry and scentless,

I see in the forgotten book;

And now, with the strangest fancies,

Is filled my soul’s every nook.

Where and in which spring was it grown?

And how long? By whom was cut?

By a hand known or unknown?

And why was put this page behind?

To the recall of the love-talking,

Or separation forced by fate,

Or quiet and alone walking

In the fields’ silence and woods’ shade?

Is he alive? And his sweet lady?

And where is now their little nook?

Or maybe they had both faded,

Like this strange flower in this book?

W Jewgienija Bonver, 10 listopada 2003

W fragmentów wideo z życia Puszkina są.

Referencje

Aleksandr Pushkin

Aleksandr Pushkin

http://www.poetryloverspage.com/yevgeny/pushkin/flower.html

Aleksandr Pushkin, The Flower, poema de 1828

Aleksandr Pushkin, great romantic Russian poet

Aleksandr Pushkin, the father of modern Russian poetry

(1) painting by Vasily Tropinin (1827)

Aleksandr Sergeyevich Pushkin (Александр Сергеевич Пушкин) was born in Moscow on May 26, 1799, he died in St. Petersburg on 29 January 1837. He was a poet, playwright and Russian novelist, founder of modern Russian literature. His work falls within the Romantic movement.

Pushkin created a narrative style, mixing drama, romance and satire, using the Russian language and greatly influenced subsequent literary figures such as Dostoyevsky, Gogol, Tyutchev and Tolstoy.

(2) Aleksandr Pushkin (1827), portrayed by Orest Kiprenski.Galería Tretyakov, Moscow.

He was a descendant of one of the oldest families in the Russian aristocracy, whose history dates back to the twelfth century. His maternal grandmother and his nurse, a peasant humble, for which he felt an immense devotion to the end of his life, instilled in him a deep love for Russian folk tales and poetry; made remarkable because his aristocratic family in French was spoken. Pushkin received a good literary education based on literature and French language. Avid reader since childhood, astonished by its ease to improvise imitations of his teachers, Molière, Voltaire and Evariste Parny French, and the English Shakespeare and Byron.

(3) Aleksandr Pushkin at age 14 before reciting a poem Derzhavin in the Imperial Lyceum in Tsarskoye Selo. Box Ilya Repin (1911).

Between 1811 and 1817 study in the Imperial Lyceum in Tsarskoye Selo later -called "Lyceum Pushkin" in his honor-near St. Petersburg, where he began writing his poem Ruslan and Lyudmila, published in 1820 among much controversy over the issue and style . In this poem he put aside poetic canons of Neoclassicism, was hailed by readers and gradually won the support of veterans poets.

In 1820 he started working at the Ministry of Foreign Affairs and gradually involved in social reform movements, becoming spokesman for the radical writers to write poems like Oda to freedom, so the Tsar Alexander I almost banished him to Siberia ; but protectors and admirers achieved a lighter sentence.

(4) Pushkin's Farewell to the sea. Box Ivan Aivazovsky and Ilya Repin (1877).

The landscapes and people of the Caucasus impressed the poet; so he wrote the romantic poem The Captive of the Caucasus, between 1820 and 1821. He wrote poems Gabrielada (1821), The Brothers bandits (1822), The source of Bakhchisaray (1823) and poems golds. In 1823 work began summit, the verse novel Eugene Onegin. In 1825 he wrote the historical drama Boris Godunov, The Count Nulin (1825) and Roma (1827).

Returning to Moscow in 1830 he met Natalia Goncharova, one of the most beautiful women of her time. He retired to his father's estate in Boldino, Nizhny Novgorod. He wrote the history of the village Goriújino, small tragedies - Mozart and Salieri, The Miserly Knight, The Stone Guest (cover of Don Juan) and other works. He married Natalia Goncharova in 1831; it joined the Foreign Ministry of Foreign Affairs with special salary 5000 rubles.

(5) Natalia Goncharova (Pushkina), portrait by Aleksandr Briullov (1822-1877).

Pushkin had many expenses (a new child every year, two unmarried sisters of his wife living with him, his gambling, frequent and expensive parties, balls and receptions that his wife was busy); so even with an incessant literary work and the magnificent salary, accumulated huge debts. In 1836 he published the literary journal The Contemporary magazine would acquire a maximum prestige in Russian letters.

But envy lurked and January 27, 1837, at age 37, Pushkin is mortally wounded in a duel with the French officer Georges d'Anthès, protected and secret lover of the Dutch ambassador, one on the outskirts of St. Petersburg . They handled the gun, so that the poet could not defend himself, and the first bullet contrary gun hit him chest to start the match, dying without the doctors could do nothing, on the morning of January 29, 1837. A great loss for the Russian and world literature

The Flower (1828)

The flower, very dry and scentless,

I see in the forgotten book;

And now, with the strangest fancies,

Is filled my soul’s every nook.

Where and in which spring was it grown?

And how long? By whom was cut?

By a hand known or unknown?

And why was put this page behind?

To the recall of the love-talking,

Or separation forced by fate,

Or quiet and alone walking

In the fields’ silence and woods’ shade?

Is he alive? And his sweet lady?

And where is now their little nook?

Or maybe they had both faded,

Like this strange flower in this book?

Translated by Yevgeny Bonver, November 10, 2003

In the video there are excerpts from Pushkin's life.

References

Aleksandr Pushkin

Aleksandr Pushkin

http://www.poetryloverspage.com/yevgeny/pushkin/flower.html

Aleksandr Pushkin, The Flower, poema de 1828

Aleksandr Pushkin, gran poeta romántico ruso

Aleksandr Pushkin, padre de la poesía moderna rusa

(1) Cuadro realizado por Vasili Tropinin (1827)

Aleksandr Serguéyevich Pushkin (Александр Сергеевич Пушкин) nació en Moscú el 26 de mayo de 1799, murió en San Petersburgo el 29 de enero 1837. Fue poeta, dramaturgo y novelista ruso, fundador de la literatura rusa moderna. Su obra se encuadra en el movimiento romántico.

Pushkin creó un estilo narrativo, mezcla de drama, romance y sátira, usando el idioma ruso e influyó notablemente en posteriores figuras literarias, como Dostoyevski, Gógol, Tiútchev y Tolstói.

(2) Aleksandr Pushkin (1827), retratado por Orest Kiprenski.Galería Tretiakov, Moscú.

Era descendiente de una de las más antiguas familias de la aristocracia rusa, cuya historia se remonta al siglo XII. Su abuela materna y su aya, una humilde campesina, por las cuales sintió una devoción inmensa hasta el fin de sus días, le inculcaron un profundo amor por los cuentos y la poesía popular rusa; hecho notable ya que en su familia aristocrática se hablaba francés. Pushkin recibió una esmerada educación literaria basada en la literatura y la lengua francesas. Gran lector desde pequeño, asombraba por su facilidad para improvisar imitaciones de sus maestros, los franceses Molière, Voltaire y Evariste Parny, y los ingleses Byron y Shakespeare.

(3) Aleksandr Pushkin a los 14 años recitando un poema ante Derzhavin en el Liceo Imperial de Tsárskoye Seló. Cuadro de Iliá Repin (1911).

Entre 1811 y 1817 estudio en el Liceo Imperial de Tsárskoye Seló —llamado posteriormente "Liceo Pushkin" en su honor— cerca de San Petersburgo, donde comenzó a escribir su poema Ruslán y Liudmila, publicado en 1820 entre grandes controversias debido al tema y al estilo. En este poema dejó de lado los cánones poéticos del Neoclasicismo, fue aclamado por los lectores y poco a poco ganó el apoyo de los poetas veteranos.

En 1820 entró a trabajar en el Ministerio de Asuntos Exteriores y se involucró gradualmente en los movimientos de reforma social, convirtiéndose en portavoz de los literatos radicales por escribir poemas como Oda a la libertad, por lo que el zar Alejandro I casi lo destierra a Siberia; pero protectores y admiradores lograron una pena más benigna.

(4) El adiós de Pushkin al mar. Cuadro de Iván Aivazovski e Iliá Repin (1877).

Los paisajes y gentes del Cáucaso impresionaron al poeta; por eso compuso el poema romántico El cautivo del Cáucaso, entre 1820 y 1821. Luego escribió los poemas Gabrielada (1821), Los hermanos bandoleros (1822), La fuente de Bajchisarái (1823) y oros poemas. En 1823 inició su obra cumbre, la novela en verso Eugenio Oneguin. En 1825 escribió el drama histórico Borís Godunov, El conde Nulin (1825) y Los gitanos (1827).

Al volver a Moscú en 1830 conoció a Natalia Goncharova, una de las mujeres más bellas de su época. Se retiró a la finca paterna en Bóldino, provincia de Nizhni Nóvgorod. Allí escribió la Historia de la aldea Goriújino, Las pequeñas tragedias - Mozart y Salieri, El caballero avaro, El convidado de piedra (versión del tema de Don Juan) y otras obras. Se casó con Natalia Goncharova en 1831; el mismo ingresa en la Cancillería de Asuntos Exteriores con un sueldo especial de 5000 rublos.

(5) Natalia Goncharova (Púshkina), retrato por Aleksandr Briullov (1822-1877).

Pushkin tenía muchos gastos (un hijo nuevo cada año, dos hermanas solteras de su esposa que vivían con él, su afición al juego, las frecuentes y caras fiestas, bailes y recepciones con que se entretenía su esposa); por eso aun con un trabajo literario incesante y el magnífico sueldo, acumuló enormes deudas. En 1836 publicó la revista literaria El Contemporáneo, revista que llegaría a adquirir un máximo prestigio en las letras rusas.

Pero, la envidia lo acechaba y el 27 de enero de 1837, a los 37 años, Pushkin es mortalmente herido en un duelo con el militar francés Georges d'Anthès, protegido y amante secreto del embajador holandés,¹ en las afueras de San Petersburgo. Le manipularon el arma, por lo que el poeta no pudo defenderse, y la primera bala del arma contraria lo alcanzó el pecho al comenzar el duelo, muriendo, sin que los médicos pudieran hacer nada, en la madrugada del 29 de enero de 1837. Una gran pérdida para la literatura rusa y universal.

The Flower (1828)

The flower, very dry and scentless,

I see in the forgotten book;

And now, with the strangest fancies,

Is filled my soul’s every nook.

Where and in which spring was it grown?

And how long? By whom was cut?

By a hand known or unknown?

And why was put this page behind?

To the recall of the love-talking,

Or separation forced by fate,

Or quiet and alone walking

In the fields’ silence and woods’ shade?

Is he alive? And his sweet lady?

And where is now their little nook?

Or maybe they had both faded,

Like this strange flower in this book?

Traducido por Yevgeny Bonver, 10 Noviembre, 2003

En el video se muestran extractos de la vida de Pushkin.

Referencias

Aleksandr Pushkin

Aleksandr Pushkin